ΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΕΣ-ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΕΣ

Οι  ρινοκολπίτιδες  είναι φλεγμονές των παραρρινίων κόλπων που συνήθως ξεκινούν ως ιογενείς λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού και μετά επιπλέκονται  με μικροβιακή επιμόλυνση .Συχνά εμφανίζονται σε περιπτώσεις παρακώλυσης  της παροχέτευσης των εκκρίσεων των παραρρινίων, όπως συμβαίνει   σε μεγάλη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος ,σε  ρινοπολύποδες, σε πωματισμό της μύτης ή σε ξένα σώματα των ρινικών θαλαμών.

Οι ρινοκολπίτιδες εμφανίζονται με αίσθημα βάρους ή ευαισθησία στην παρειά, ανάμεσα από τα μάτια, στο μέτωπο ή στο κέντρο της κεφαλής, ανάλογα με τον κόλπο που πάσχει. Επίσης μπορεί να υπάρχει απώλεια όσφρησης, οπισθορινικές εκκρίσεις ή εκκρίσεις που γίνονται δύσοσμες και πυώδεις, πρωινή κεφαλαλγία και οίδημα παρειάς ή βλεφάρων. Ο πυρετός συνήθως απουσιάζει ή είναι χαμηλός.

Η διάγνωση γίνεται κυρίως με την ενδοσκόπηση της μύτης (εκροή πύου από τους κόλπους) Η απλή ακτινογραφία έχει πολύ μικρή διαγνωστική αξία και μόνο στην οξεία ιγμορίτιδα. Αν η φλεγμονή τείνει να γίνει χρόνια, τότε μπορεί να χρειαστούμε αξονική ή και μαγνητική παραρρινίων.

Η θεραπεία είναι μια επίπονη διαδικασία. Στην οξεία μορφή δεν πρέπει να κρατάει λιγότερο από 15 ημέρες και στην χρόνια γύρω στο μήνα. Πολύ σημαντικό ρόλο  στην θεραπεία παίζει η τοπική  περιποίηση της μύτης με ρινοπλύσεις και τοπικά αποσυμφορητικά και αποιδηματικά.

Οι χρόνιες ρινοκολπίτιδες αφού εξαντληθούν τα συντηρητικά μέσα, αντιμετωπίζονται  χειρουργικά.Η σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης της ρινοκολπίτιδας είναι η ενδοσκοπική χειρουργική γιατί μειώνει την βαρύτητα της επέμβασης, την πιθανότητα επιπλοκών και υποτροπών, και  την ταλαιπωρία του ασθενούς.